اما چمارسرا

محله اي حاشيه اي در قديم که هنوز هم رشد آن چناني نکرده

به چند مشکل اساسي اين منطقه اشاره مي کنم.

ابتدا پشت مسجد چمارسرا که خيابان باريکي وجود دارد و به سردار جنگل متصل مي شود.

ابتداي اين مسير خيابان بسيار باريک است به دليل وجود مغازه هاي کوچک و کيوسک مانند که

اغلب نيز به شغل هايي چون ذغال فروشي و چاي و قليان و.... مشغول هستند. با اولين نگاه

متوجه مي شويد که اين مغازه ها در دو طرف خيابان بايد جمع آوري شود اما هنوز برخوردي با

اين مغازه ها نشده است.کافي است غروب ها به اين محل سري بزنيد تا انبوه جوانان را ببينيد که

براي صرف اوقات، داخل اين قليان خانه ها هستند. از مشکلات ديگر اين محل خيسي دائم خيابان

است که باز بر مي گردد به نوع مغازه ها که آب اضافي را داخل خيابان خالي مي کنند زيرا در

 داخل مغازه ها سيستم فاضلاب وجود ندارد.

اين خيابان و ورودي آن به طالقاني گاهي اوقات داراي ترافيک سنگيني مي شود و اين به دليل

 کوچک بودن خيابان ها و انبوه ماشين هاي ورودي به شهر است که هنوز براي اين مشکل راه

حلي ارائه نشده ، شايد امتداد بلوار ضيابري به شهید رجایی خيلي از مشکلات را حل کند.

تجمع کارگران در حول و حوش همين مسجد است که صبح ها تعداد آنها به صد و يا بيشتر هم

مي رسد که اين موضوع مربوط به ساليان طولاني مي شود و هيچگاه براي استقرار آنها فکري

نشده (البته اغلب شهر هاي ايران اين گونه اند)

مدرسه حسن حجتي در اين محله قرار دارد که يکي از قديمي ترين مدارس شهر رشت است که

چندي پيش طرح سلام همکلاسي را ارائه داد و از همه کساني که بالاي ده سال پيش در اين

مدرسه حضور داشتند دعوت به عمل آورد تا با نام نويسي در مراسم ويزه آنها شرکت کنند.